Yokluğuna Türkü

Suretinin resmini dizelere dizdim de

Seyre durdum yazdığım her şiiri

Sesim daha dönmedi

Yolladığım sürgünden

Ödünç aldım kalemimin sesini

Gözlerin yüzüme

Bir kere dokunsun yeter

İsterse bir ömür boyu

tenime ten ilişmesin

Yokluğunu yüzümde taşıyorum iz gibi

Kursağımda kalan heves

Kıyısız bir deniz gibi

Yaşadığım doğrudur nefes alıp veriyorum

Ciğerime köz doluyor

Adın aklımı dövdükçe

Cesedimi taşırım ben

İnsanlar arasında

Varsın şu saatten sonra

Etime can ilişmesin

Sesim burgaçlanıyor ne vakit türkü söylesem

Batık gemi topluyorum

Mızrabımın ucuyla

Ömrümün diplerinden

Biraz öteden uçun allı turnalar

El kadar tarihimde

Umman kadar acı var

Çizer bugünün üstünü

Doğrulurum yerimden

Yarınımda sen ol yeter

Ömrüme dün ilişmesin