Yokmuşum Yok Yok Yok

İçimden gülmek geldi

Hayat bize ödünçmüşmüş

Sanki isteyen oldu da

Basar gibi iyilik meleğinin ayağına...

Al başına çarp

Gelmişinin,geçmişinin

Bir veripte on almaksa amaç

Ben çoktan vazgeçmişim bu sevdadan...

İsyan bayrağım yüreğimde

Kalemim de olurken rüzgar

As beni,yak beni,yok et

Bulursan bende senden zerre kadar...

Sağ olsun,var olsun maşalar

Biliyorum yakmazsin sen elini

Lüzumsuz dünyanın lüzumsuz işlerinde

Biz ise tutmamız gerekirken dilimizi

İşte geldim işte gidiyorum

Ne kaldı ki şuracık ta?

Zamanın adı konmuş kendisi yok

Ha öyle ha böyle ben zaten yokmuşum yok yok yok...

(Berlin,14.09.2012)