Yolculuk

Adımlar oynadı sessiz bir çığlıkta

Sokaklar düştü rüyamın kenarına

Haritalar parçalandı ellerimde

Daha fazla kalamazdım.

Otobüs camlarında eriyen hayat

Her yüz bir gölge, her bakış yarım

Son durak mı yoksa başlangıç mı?

Bunu bilemedim.

Tramvay raylarında sözcükler aktı

Şehirler arasında kayboldum

Boşluğa sessiz bir çığlık attım

Kendime rastlamadım.

Yorgunluk değil, sessizlik yordu

Nefesler düştü yolların kenarına

Yol mu, yoksa hiçlik mi?

Anlamadım.

Turgay Kurtuluş