Yorgun Bahtiyar

Sendeki derinlik bana benziyor

Gerçekler saklanmış içinde senin.

Edepten çıkana kul mu deniyor

Vicdanın aklanmış içinde senin.

Nasihat altınsa korsun doğruna

Körün söylediği gitmez ağrına

Hayat acımasız çökmüş bağrına

Hüzünler eklenmiş içinde senin.

Suçluyu seçemez olmuş ahali

Mahşerde haraptır şeytanın hali

Acı filiz vermiş sürgün misali

Izdırap yüklenmiş içinde senin.

Yüreği sızlamaz cefa edenin

Yolu sarpa çıkar sessiz gidenin

Kaderin ağında kalmış bedenin

Duygular büklenmiş içinde senin.

Merhamet dağından zulmu sökmüşsün

Yirmisinde dolmuş erken çökmüşsün

Kimseye açmamış içe dökmüşsün

Dertlerin köklenmiş içinde senin.

MERDANIN başına dumanı çökmüş

Hazan bağlarının gazeli dökmüş

İlgisiz kalınca boynunu bükmüş

Çiçekler teklenmiş içinde senin.