Yorgun bir ömre

Usulca süzülürken yatağıma aydınlığı

İçimde dinmeyecek bir sancı saklı

Hiç sönmiyecek sanırdım beklerken sabahı

Meczup bir gecenin yangını sanki bu acı

Hayat kâr sayarken bize sabahı

Geceyi hanemize ziyan yazdı

İçimizde bir özlem birde yalnızlık bıraktı

Kerameti kendinden menkul sokağın ışığı