Yuğdan Uyanışa
Hakikatin Saklı Dersleri (Köklerimizden Gelen Bir Türkü)
Bir ses yükselir bozkırın bağrından,
Bir sır süzülür zamanın ardından.
Yuğ mudur bu, yoksa yeniden doğuş mu?
Her sonun içinde saklı bir başlangıç mı?
Yuğ olan var olur, gece gündüz olur,
Gidenin ardından başka bir can doğar.
Bir sır var insanın kendi özünde,
Ölüm de hayat da aynı sözün içinde.
Atalar yürüdü göğün izinde,
Bir ömür saklandı sözün özünde.
Yuğ ile uğurladı canını insan,
Sagu ile anlattı derdini zaman.
Bir gözyaşı düştü toprağın bağrına,
Bir ruh kanat açtı göğün katına.
Ne mutlak bir sondu, ne sonsuz bir hiç,
Her yokluğun içinde bir varlık gizli.
Yuğ ol ki var bulasın,
Kendinden geç, hakka varasın.
Geceye sorma sabahı,
Her karanlık taşır ışığı.
Yuğ'dan uyanışa, yokluktan varlığa,
Bir sır taşır insan kendi toprağında.
Dünya bir yolculuk, ömür bir nefes,
Her bitişin ardında yeniden bir ses.
Yuğ ol, var ol, özünü bul,
Karanlığı aş, hakikate yol bul.
Bir can gider, bin iz kalır,
İnsan ölür, hakikat yaşar!
Ağu zehir olur, bazen şifa,
Aşk yakar insanı, döndürür Hakk'a.
Bir damla gözyaşı arıtır gönlü,
Bir sagu yaşatır geçmişin yönünü.
Var olmak yalnızca nefes almak mı?
Bir iz bırakmadan dünyadan geçmek mi?
Adın yaşar ise gönüllerde bir gün,
Yoklukta bile sen varsın, unutma bunu.
Uykuya dalar beden, ruh yola çıkar,
Her gecenin ardından bir güneş doğar.
Ölmeden öl ki kendini bulasın,
Kendi özünde yeniden doğasın.
Yuğ'dan uyanışa, yokluktan varlığa,
Bir sır taşır insan kendi toprağında.
Dünya bir yolculuk, ömür bir nefes,
Her bitişin ardında yeniden bir ses.
Yuğ ol, var ol, özünü bul,
Karanlığı aş, hakikate yol bul.
Bir can gider, bin iz kalır,
İnsan ölür, hakikat yaşar!
Ben kimim, nereden geldim?
Hangi hakikatte kendimi bildim?
Varlığım bir gölge, yokluğum bir sır,
Beni benden alan, beni bana verir.
Bir yanım toprak, bir yanım gök,
Bir yanım ateş, bir yanım kök.
Ne ölüm ayrıdır ne yaşam başka,
Bütün yollar çıkar aynı hakikate.
Yuğ!..
Bir ayrılık değil, bir yolculuktur!
Var!..
Bir nefes değil, bir varoluştur!
Yoğ!..
Bir kayboluş değil, bir arınıştır!
Uyan!..
Hakikat insanın kendi özündedir!
Yuğ'dan uyanışa, yokluktan varlığa,
Bir sır taşır insan kendi toprağında.
Dünya bir yolculuk, ömür bir nefes,
Her bitişin ardında yeniden bir ses.
Yuğ ol, var ol, özünü bul,
Karanlığı aş, hakikate yol bul.
Bir can gider, bin iz kalır,
İnsan ölür, hakikat yaşar!
Her yuğ bir başlangıç...
Her uyku bir uyanış...
Her yoklukta bir varlık...
Her insanda bir hakikat...
Yuğ'dan uyanışa...
Yokluktan varlığa...
Hakikat... Özünde saklı...
Künye · No. 365160
- Eser
- Yuğdan Uyanışa
- Şair
- Alparslan Yetik
- Yayımlanma tarihi
- Son düzenleme