Yüreğimin Kadını

Küçük çocuktum ben kırılan oyuncaklara ağlayan

Pencereden dışarıya bakıp masum masum gökyüzünü izleyen

Tanrıya çabucak büyümek için dua eden ben

Büyümenin yüreğine neşter sokulup ölünceye dek orada kalacağını anladım.

Pencereden düşler kurdum yılarca seni düşünerek

Tanrıya bir daha dua edilmeyeceğini anladım

Anladım ben unutmanın imkansız olduğunu

Hayatın bir hüzün olup mutlulukları örttüğünü anladım.

Hep çocuk kalsaymışım keşke kırılan oyuncaklara ağlasaymışım

Yaşarken ölüyüm ben

Doğarken ölenlerdenim

Sonum yok hayattan

Beklentimde yok

Çünkü yüreğimin kadını yok....