Yürek İstemeyince Menzile Varılmaz

Önce, kendi patikalarımızdan yuvarlanmalıyız s/öze geçerken

Aşka yürürken ve ölümsüzlüğü gökyüzünden bir duaca dilerken

Gözlerimizin derinliklerindeki o bayram coşkularını çıkarmalıyız

Mağrur bir yakarı gibi sarılıp en soylu sevinçlerimizin içerisinden

Acının sureti olacaksa eğer, yakmalıyız ateşleri başka bir kuytuda

Adına nevruz denmese de, avuçlamalıyız ateşi ta göğsünden

Hangi kokuyu seçsem, aşka yürümeli yar teninin mahreminden

Hangi sözü dönmemecesine uzaklara uğurlasam, sana ulaşmalı

Senden önce buralardan geçmiş rüzgârları bir dizeye yerleştirsem

Ve ruhunun eskimiş bütün yaralarına aşkla, sevgiyle bastırsam

Harfler sıralanmayı unutsa, imbat yağmurunca dizlerine düşsem

Alev olup, yeni bir çığlık gibi aşka aşina gül teninde saklansam...

Biraz senden, biraz benden gidişlerin sultanîyegâh dağlarıdır hayat

Yitirdiğimiz onca değerler, sularda aradığımız bütün kalabalık düşler

Eksenini aşmış, hedefini şaşırmış bir menzilin en doyumsuz eseridir

Ateşi bulan da, yakan da, söndüren de insanoğludur gül bakışlım

Bunun için meydanlarda zincirsiz yağmalanmışlıkların isyan türküleri var

Bunun içindir yürekleri asırlardır hırpalar o susturulamayan haykırılar...

Tutunsan yamalıklı, hırpalanmış bir çocuk gibi şimdi sen dizlerime, ağlarım

İpeklere şiir yazar asırlardır bu adam, üşüyen gönlünü yine aşkla örter

Arının bala tutkunluğundan, böceğin ipliğe olan aşinalığından dil döker

Karıncanın kör bir koloninin içerisinde aşkı aramasından dem vurur

Dışarıda kalmış bütün öfkelerin serenadında kalan sen, gece olunca

Kutusuna dönmek istemeyen bir prenses olur, aşka yorulursun...

Postacıların yürek eskileridir gönderilmemiş mektuplar

Kimi kırgın, kimi argın dağıtır beyaz düşleri sahibine

İki ayrı fotoğraftır mektup, kalabalık sokaklarda okunmaz

Bir yer aralığından bakmaktır yaşamak hayata

Nefes almayınca dil susar, yaşadım sayılmaz

Aşk gönül işidir, yürek istemeyince menzile varılmaz...

İçinin yağmurlarını dök hadi toprağa

Sevmek gülü dikeniyle avuçlamaktır, anlasana

Öyle bir şey sür ki dudağına, şarkılar kanasın

Söylediğin her nakarat aşk olup ruhunun atışlarına sarılsın

Rüzgârın aralığına bırak sevda kokulu saçlarını

Omzundan aşağı en sakin limanların tuzları aksın

Günlerin hazin külüdür aşka yürümek, bir gül ol giderken

Gövdenin kalibresinden sıyrılarak yüreğini masallar bürüsün

Güle güle gül bakışlı sevda/m, adın sonsuza dek aşk kalsın...