Yürüdün
dalganın çığlığı vuruyor
uçurum eşiğine
denizi dövüyor öfkesi ile zaman
sen
miladıydın doğumun
miadı dolan ömrün arifesinde
şubat'a saklı öykünün iklimi kurşunlayan tetiği
nisan soludum göğsümde, delip geçerken kor mermi
biliyordun
faili meçhul değildi yaram
üç cemre misali düştün damarıma, pıhtılaşmış iken böylesine yarın
küllerim yandı kıvılcımından
hıdrellez salıncakları kuruldu avuçlarından, avuçlarıma
ben yandım
ben yandım da doğdum
miadım dolarken o metruk fenerin kayalıklarında
zıbınlar kuşandım
deniz çıkardı kırkımızı
kırka bölünürken hüznüm
o okudu ilahileri
ben yürüdüm,
ben yürüdüm
zihnimdeki nüzul sürgünlerden uyanıp
omzuna düştüm belki
belki yorgundun
belki benden beter sürgün
söylemedin, gittin
dizlerim çözüldü
hasretin vurdu gecenin köprücük kemiğine
şimdi,
dalganın çığlığı vuruyor
uçurum eşiğine
denizi dövüyor öfkesi ile zaman ...