Yüzümüz Hazan İçredir

bir kadın tenine dokunur

cam göbeği biraz ürkek

suları kımıldar için

hercai

kısık seslerine yalpalar

lodoscu ağıtları dalga kırıntılarının

uzağa bakar ,

hanımeli kokan kıyıları

karşı şehrin

su kuşlarıyla sarmaş

gün uzak batar

gölgeyi örtünürken yanağında ben

belki de.

sırf bu yüzden

söz yakar tömbeki

kibritten evlerin kıyılarında

ateş üfler,

teni zehir nargile marpuçları

ve gül satar

tırnaklarını yiyen kadınlar

gecenin gül/üş/lerine

yüzümüz hazan içredir

ateş içredir

hüzün üzredir

tutuşur avuçların yok elleri

hayal içredir

suadiye.2009