Zakkumi Vaveyla
A
Anonim
1 dk okuma
Bu sargın dallarının diline düştüğünde
içine aldığın nefesin sarmaşacak
yapışık duvarının broşlarına
paslı gümüşler lehimlenirken
akl-ı selim fikrin kuyulandı
çığırtkanlığın boşuna
mahzenini içir şimdi
ayık ruhuna
öyle yaşamak kurtarmaz eteğindeki çamuru
sök yüzünün nasırını
zakkum kökü de kaynatıp iç
alışırsın vaveyla yurduna
__bir umut diyordun ya
avucuna içirdiğin
sızıntılarına tövbeni katık et__
içeriğin metni otomatik olarak değiştirildi.
A
Anonim