Zaman Çökmüş Karanlığa

Zaman çökmüs karanlığa

Sonsuzluğun kucağında

Biz ne virgülüz nede nokta

Yalanın kuyruğunda

Kalpler sevmiş

Yürekler sızlamiş

Kimin umrunda?

Bir varmış bir yokmuş

Göz yaşları mezar

Hüzünlü umutlara

Kaykılmış mutluluklar

Yalnızlığın koylarında

Gidiyorlar gündüz gece

Hayaller de peşinde

Sen ne sanıyorsun ki?

Eller kalacaklar yine boşta

Uzanıyorlar uzandıkça

Vurdumduymaz kulvarlarda

Verin bir teselli verin

İçinde olmasin öbür dünya

(Berlin,15.05.2012)