Zaman Kumları Özür Dilerse

Aklım başarısızlık duygusu içinde kıvranıyor

Özgürlüğümün tadı mı yoksa kekre...

Neşe, keder, suçluluk duygusu ve acı

Kendi ruhuma dokuna bilsem

Her şey tecessüm

Canımı acıtıyor

Dilimi mi yuttum aklımı mı yitirdim?

Kızgınlığım ve çaresizliğim kıyasıya

Deli gönlüm ne hissettiğimi anlatamıyor

Ne istedi içimdeki gölgelerden

Yoksa yanlışla doğru arasında

Sonsuz boşluk mu gülümsemeler

Nefesimi tutmuş yüzümün diğer yarısı

Zamanı durdurmuş bu şehrin

Gidemem bendekinden daha uzağa

Aklınca söz vermiş

Bakacağına dair göz merceğine

'Serserice dirense de

Bir yangının tam da ortasında ölümüm'

Aklımın ermediği akıp giden çığlığı

Yakamda bir çocuğun sol yanı

Malum biraz kırgın...

Yaprak dökse

Zannetmem tutunur bir başka bahara

Nedensiz bir yokuş kucak açtığı

Tanımadığı belki de o ela gözler

Asiliğine imzasını attığı

V

E

Nihayet koynunda gecenin

Kaybetmekle yenilmek arası

Biliyorum yükü sevmektir artık düşlerin

Ne olursa olsun

Yanında lütfen 'Bir tutam hasret' olsun

Olsun ki beklerken kalbime kaçayım

Dünkü geceden yalanları süsleyeyim

Canımı al!

Günahlarımı fena özlerim

Özür diler mi zaman kumları

Ne desem bende yalan şimdi

Bildirme ah yinede beni ecelime

Yeter öldürme

Bir ilk düşer yandım aman der

Yinede çeker

Kader bekçisiyiz unuttun mu

Kim bilir, belki de, kimine göre...

Bazen doğru yoldan şaşar

Hayalleri okşarız

Bazen sabahı sabah eder

Kendimize küseriz

'Ne yazık ki;

Bizler gururumuzun korkağız

Anıları saklamakla içimizi yakarız'