zaman tüneli (edebiyat Hocama Sevgilerle)

Yine dört duvar arasında sıkıştım kaldım

Çocukluk günlerime şöyle bir daldım

Elime bir kağıt bir kalem aldım

Başladım anıları tazelemeye

İki satır yazdımda şöyle bir durdum

Bu çocuk ben miyim? diye kendime sordum

Hayırdır dedim sonra hayra yordum

Ellerim, ayaklarım sanki benim değil

Yüreğime bir hüzün çöktü bir anda

Gözlerimde benimle aynı kanıda

Yerimden kalkıp aynaya şöyle baktımda

Kırışmış bu surat sanki benim değil

Kaderime isyan etmek geldi içimden

Kaderimde gülüyordu bana içinden

Kaderine için için kahreden

Bu yürek, bu yürek sanki benim değil