Zamandan Hüznüme Hazan Hediye

Ustura bakışlı bir gece çöreklendi

Kalbimin kıvrımlarına!

Ben susalı asırlar olmuş be can,

Sesin değmiyor kulaklarıma

Ve yüzünde nelerimi unuttum

Kimse anımsatmıyor bana!

Tutulsun zamanın dili şimdi

Saatler koynunda saklarken tükenişimi,

Sonu gözlerinin şafağına çıkmayan mevsimler doluyor yıllıklarıma...

Boynumda ağır bir vebâl

Ve suya düşen şiirlerin

Dipnotları sarsıyor yüreğimi

Oysa bize vaat edilen bu değildi!

Şimdi eli kulağındadır bütün zulümlerin

Ay geceden bakınca ben düşerim

Ve titrer ellerin...

Solgun bir benizle,

Aynalarımın şavkına

Yaban bir bakış gizlerim...

Dedim ya gözleri mahremim

Dinmez kederim!

Dedim ya şimdi zulümlerin çağıdır

Dirhem dirhem azalır senli umutlarım

Vicdanı zifir kesmiş zamanlar kundaklar nefeslerimi

Kör bir ressam duyar yalnızca

Rengi içimde mavi kalan sesini...

Oysa bize bahşedilen bu değildi!

Hep acemi kalan bir ayaklanma yapışır yakama,

Zulmetin yoluma dikildiği anlarda.

Başkaldırsam zaman...

Öylece kalsam zulmet!

Bu yüzden,

Bana sağır kalan zamanlarım

Çok sevdiğim gözlerine emanet.

Diri diri gömülür toprağıma bu toy düşlerim

Sureti sen olan melek görünmez gözlerime

Ben bu yüzden nefessizim!

Dedim ya gözlerine adandığım

Sesine susadım!

Dedim ya yüzyıllar öncesi düşer payıma.

Bahtımın açık olan dualarına

Üstü kapalı beddualar ilişir yokluğunda.

Tenin cennet!

Bu zebani kılıklı acılardan yoruldum,

Benliğim cennetine emanet!

Dedim ya sen fikrinden gidemem

Gitmeye yeltensem

İçimde büyür tarifsiz cehennem...

Oysa bize bahsedilen bu değildi!

(?A' şehrinde,'X'şahsında sesin yankı bulmakta/ayın onüçü,onikisi belki onbiri ne fark ederki/bende ayın on sekizi!)

17 Eylül 2010

HüZüN