Zamanın Esintisi

Zamanın Esintisi

I

Bir hafif rüzgar geçti, sessiz ve yumuşak,

Uçurdu yaprakları, dökülmüş düşleri,

Gecenin içinde beliren bir iz gibi,

Nazikçe dokundu yüreğime.

II

Bir yıldız süzüldü gökyüzünde,

Dilekler saklandı dudaklarımda,

Kıvrılan bir dere gibi aktı zaman,

Her an, bir anıya dönüştü sessizce.

III

Adımlarımı serdim karanlık yollara,

Ayın ışığı rehber oldu bana,

Her adıma bir iz düştü ardımda,

Ve her iz, gökyüzünde bir sır oldu.

IV

Bulutlar ağırlaştı, yağmur mırıldandı,

Toprağa düşen her damla, ince bir umut,

Belki de tazelenmek için,

Yağmurun altında yıkandı ruhum.

V

Gecenin hafifliği sardı beni,

Bir tını gibi yankılandı içimde,

Sanki eski bir ninni,

Unutulmuş ama hala duyulan.

VI

Zaman, sonsuz bir halkada kayboldu,

Yarınlar dünle buluştu usulca,

Her şeyin içinde saklı bir anlam,

Ve her anlamda bir iz bırakıldı.

VII

Bir sabah, güneş doğdu yavaşça,

Renkler yeniden uyandı dünyada,

Ve o an fark ettim,

Her yeni gün, bir umudu taşıyor.

VIII

Gölgeler dans etti ağaçların altında,

Rüzgarın fısıldadığı ezgilerle,

Ve ben,

Bu sonsuz döngünün içinde,

Bir yolcu gibi hafifçe süzüldüm.