Zamanın Sensizlik Mekanından

Kim kapattı ışıklarını bu şehrin?

Zifir üstüme üstüme geliyor

Ben aşk diyorum cümle alem cinayet belliyor !

Korkak bir zanlı gibi kendime saklanıp

Hayata yürüyorum

Hayat uzak şehirlere gülümsüyor...

/

Hangi haritanın izdüşümünden bakmalıyım sana ?

Kuşbakışı rüyalara mı kaldı gençliğimizin mavilikleri

Kabuk bağlamaya terk ettiğim yaram gibi

Ardımdan gölgeme takılan ağrım oluyor gözlerin

Kodeslere tıkılıyorum

Hani en özgür sesimle sevecektim seni

Karanlığı beklemeden adını yazacaktım yazgımın alnına

Şakaklarından vurulurken adın

Aşk-ı müdafam olacaktın hani !

Müşteki sözcüklerimi sehpalara çıkarıyorlar

Gün devriliyor be adam

Gün dönüyor ağrılarımdan

Karanlığa kalıyorum

Yıldızları koparıyorlar saçlarımdan...

Hangi adımın peşine düşüp hangi sınırları geçmeliyim ?

Sana çıkan yolların ezberi silinmişken beynimden

Sana hangi sureti giydirmeliyim ?

Devrik sızıların son sözünde adımı sayıklayan bir yabancı mısın?

Yahut üstüme yıkılan, Havva'ya kucak açmış kainat mı olmalı adın?

Söyle be adam !

Ben kaç arşın uzansam sana kavuşurum

Ya da kaç sevda yaşarsam

Seninle aynı adı taşırım?

/

Kim kapattı ışıklarını gökkubbenin ?

Karanlık kalbime sızıyor...

Ben aşk diyorum

Aklım bana düşman çıkıyor.

( kodeslere tıkılıyorum / duvarlarında adın yazıyor ! )