Zanlara Naçar Kalırım

Ey benim sırrını çözemediğim

Cismine hasretim arttı git gide

Bin özlem yer etti her nefesimde

Efkara ç/alındım her vakt-i sabah...

Bölündü düşlerim çok keresinde

Çevirdim yolumu yok istikametim

Halesi tutulmuş bir geceye daldı gözlerim

Tane tane seni yağdı kirpiğim

Avuçlarım yangın...

Uzaksa varlığın!

Ey benim efsunu bozulmayanım

Bilsen nasıl dide giryanım

Hayratın belledim,eş'arı,

Sesinle mısralandım

Sen sustun!

Ben dilsiz kaldım!

Ağıtlaştı umudun ezgileri

Kendimi varlığınla nur olan

Mekana bıraktım.

Dindi avuçlarımda yangın...

Külümü rüzgara saldım!

Ey benim zifirime şeb çerağım

Çehreme bakışını damlatıp

Nikab olanım

Sen olmadık zanlara yazma ismini...

İsmin en yüce sevgilerin işaretiydi

Yüreği Yusuf'tan kalanım

Gülüşün baharın tek temsiliydi.

(o mekan bize kaç kere dar gelmişti bir mezar niyetine / yine de unutmadık adresini sen içindesin diye / yanına kimin yakıştığını sen bilirsin elbette / bakma sen bizim kendimizi bilmez sözlerimize!

dün...

şeb çerağ:geceleyin parlayan yakut taşı