Zeynep' e...

Yine Mesut ağabeyin yerindeyim

Bir akşamüzeri gündüz demeden

İçiyorum dertlerimle baş başa

Bir kadehte Zeynep uğruna..

Söyleyeyim siz meraka düşmeden

Zeynep benim sevdiğim

O yıllardır beklediğim

O yıllardır dönmeyen...

Zeynep geldikçe aklıma

Daha da içesim gelir

Bir kadeh, bir kadeh daha

Derken gece tükenir

Mesut ağabey başımda

Uyan sabah oldu der

Her sabahla yeni bir keder

Eşlik eder hayatıma

Zeynep gitti gideli

Bende vakit böyle geçer

Tüm karanlıklar zifiri

Bir bir üzerime çöker

Ölümü bekleyen yaşlılar gibi

Ellerim yokluğunda titrer

Zeynep gitti gideli

Bende vakit böyle geçer...