Zırnık

aslında

her şey çok basit

zorlaştıran

zırnık

yani bizler

alamıyoruz kendimizi

dev aynasından görmekten

birde düşmanımız

var

ego denen

sarmışız içimize

kurtulmakta imkansız

bildiğimiz halde,

sanki kazık dikecekmişiz gibi

yeryüzü de denilen

şu

zıkkıma...

hep bana rabbena

maddecilik en üst safhada

lafa gelince müslüman

icraata gelince

sıfır çekmek

her zaman ki halde ki ruhta,

iş güç köşe dönmek

mümkünse bir parmak dahi oynatmadan,

neylersin

güyalara dahi işlenmiş menfaat

mesela cennet

yoksa

vay haline

cehennemlerden seç beğen al kıyamet...

sonramız ertemiz

sanki anlımıza yazılmış kereviz

köfteler giderken tek tek bir bir

ayaklanmış misali

otururken iftiralar baş köşede

içimizde ki cümbüş

ayrı dünyaların

kendi hesabında...

öyle isterdim ki

öyle,

olsun hepsi bir rüya

uyandığım

da

kavuşayım bana

bir daha hiç uyumama

umuduyla

demek elveda,

bırakırken kabusu

ebediyete kendisiyle başbaşa...

(Berlin,26.07.2016)