Zor Be Sevdam
zor be sevdam....
biz istesekte sevdirmezler bize bu sehirde
biz kavussakta ayirirlar bir celsede
ayrilik parayla satilan bir silah degilki
kopararirlar bizi bizden yok pahasina bir ihanetle.
baska safaklarda kavusmak duser bize
baska sehirlerde uyanmak..
vakti gelmeyen vuslatlari beklemek duser bize
bir turlu gelmek bilmeyen gunleri iple ceker avunuruz caresizce.
zor be sevdam....
biz yuregimizde sevgiyi bir emanet gibi tasiriz
gozumuz gibi bakariz
baskalari yureklerinde turlu turlu ask besler
biz leke dusurmedigimiz gonul sayfamizda omurluk olsun diye yazarken
baskalari bir kagit parcasi gibi burusturup atarlar sevdayi.
zor be sevdam...
ayriliklar tren raylarindaki sese benzer
dayanilmaz bir ciglik ve sonra ezilen yurekler
idam sehpasinda son soz gibi
dilimizdeki son dua gibidir sevgiliye yazilan siirler.
paramparca olmus yureklerde yankilanir cigliklarimiz
adi konmayan ayriliklarda saklidir bizim adamligimiz
gokyuzunun mavisi dusmedikce yureklere
dudaklarimizda anlamsiz bir cumle gibi kalir sevdamiz
karanlikta kaybolup giden bir golge gibi
ozde sevsekte sozde yalan olur sevdamiz.
karanlik denizde yolunu arayan geminin yalnizligi duser bize
ve olumu bekleyen yorgun bedenin caresizligi
goz kapaklarimiza vurunca anlariz
ruhumuzun bedenimizi terk ettigini