Fenafillâh

Fenafillâh, tasavvufta dervişin benliğini bütünüyle silip kendini Tanrı'da kaybettiği mertebedir.

• Yolu: Kimi tarikatlarda bu mertebeye şeyhte ve peygamberde yok olma aşamalarından geçilerek ulaşılır.
• Sonrası: Bu yokluğun ardından gelen, Allah'la kalıcı varlık mertebesine bekabillâh denir.

Arapça fenâ (yok olma), fî (içinde) ve Allah sözcüklerinden kurulmuş deyim.

• Enelhak: Hallâc-ı Mansûr'a mal edilen “Ben Hakk'ım” sözü; fenafillâh hâlinin dile gelişi sayılır.
• Devriye: Fenafillâh, devriyelerin konusu olan çember yolculuğunda dönüş yayının en yüksek aşamalarından biridir.
• Tekke edebiyatı: Fenafillâh gibi tasavvuf kavramlarının en çok işlendiği şiir geleneği.