Lokma karın doyurmaz, şefaat artırır

“Lokma karın doyurmaz, şefaat artırır” atasözü; küçük bir ikramın ya da hediyenin asıl kıymetinin maddi büyüklüğünde değil, iki kişi arasındaki yakınlığı güçlendirmesinde olduğunu anlatır.

• Miktar önemli değildir: Paylaşılan bir lokma kimseyi doyurmaya yetmez; ama gönderilmesi, gönderen ile alan arasındaki bağı pekiştirir.

Kısacası ikramın değerini büyüklüğüyle değil, yarattığı yakınlıkla ölçmeyi öğütler.

“Komşuya bir tabak aşure götürdük; lokma karın doyurmaz, şefaat artırır.”

Benzer anlamda

• Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır: İnsanın gördüğü iyiliği, ufak bir ikram bile olsa, uzun yıllar aklında tuttuğunu anlatır.