Murat Uyar
@carsambali0655
Kalabalıkları uzaktan izleyerek büyüdüm. Hiç topacım olmadı. Misket oyununu cevizle-sert... yuvarlak...kolay kırılmayan cevizler- oynayan çocuklarla doluydu ilkokul bahçem. Hiç oyuncak satın almadım, hep kendimiz yapardık. 9 yaşlarımdayken amca çocukları bir olup köy kurmuştuk: Sarı Köy pansiyonlu okulların ıssızlaşan koridorlarında zihnimin oyun bahçelerine sığınırdım. Kalemimi ve defterimi çok seven, kitaplarımı mukaddes sayan bir öğrenci oldum, okudum. Öğretmen oldum. Büyümeye çalışıyorum.
Şiiri hakkında
Şiir, anlatabilmenin gevezeliğinden kurtulup söz söylemeden konuşabilmektir. Şiir, gören göze, duyan dile, yüreklere dokunabilmektir.
Kelamın fizza ise sükut et, olsun zehep. Kelam ehli kemalâta sükut ile erdi hep.