Canavarlar Ülkesi / Cennetin Düşüşü

Canavarlar Ülkesi  / Cennetin Düşüşü

Içinde kalan son cılız ışığına bile gölgelendim bir yıldızın

zifire çaldı her bir rengim kirletilmiş düşlerle damgalandım

yanıyordum içten içe patlamaya hazır bir volkan gibi

en dipsiz kuyularda bile içimdeki acıyı saklayamadım


günaha boyanmış her ahı yüklendim gözlerime

taştı kirpiklerinden zehrim bir bir avuçlarımda topladım

inliyordu ayaklarım altında yer gök

duydum

duydum ama

çaresizce üzerine basıp geçmekten başka bir şey yapamadım


susturmaya çalıştım içimdeki kıyamet çığlıklarını

ay yere indi

güneş astı kendini

durduramadım

bir yıkımın yokuş aşağı giden celladıydım sanki

yakıp yıktım önüme geleni

her bir gülüşü kül rengine boyadım


sonunda tutamadım artık

savruldu içimden yasaklamış bir ağıdın kulak kanatan çığlığı

ben de

çekip gözlerime acının karanlık perdesini

içimde büyüyen yoklukla varlığımı baştan yarattım


ve

bir kelebek kanat çırptı o an

koptu kıyamet karıştı dünyanın taşı toprağına

bir kadının daha çalındı son nefesi

düştü insanlığın kabuğu boyandı cennet karalara

22 Temmuz 2020 108 şiiri var.
Beğenenler (15)
Yorumlar (17)
  • 3 yıl önce

    Günün şiirini kutlarım. Her şiir deneme öykülerinizde kendimi buluyorum. Harikaaaa...

  • 3 yıl önce

    Güzel ,kutlarım şair .

  • Hayatı rahat bırakmıyor kimse, dünyayı da, oysa tabiatta kötülük yok, kötülük insanlıkta, sağlıkla Sayın Ulcay

  • 3 yıl önce

    Her bir kadın katledilişinde içimize ateş düşüyor illa ki cehennemi yaşatıyorlar her birimize yarına umutla bakmak çok uzak geliyor gerçekten de kiminin evladı kimin anası kiminin eşi kaç can daha alıyor o canavar