Zamanın Gerisine Amade Masal

Sunu;


Ömrün üzerine ne yazılırsa yazılsın mutlaka çaresizliğin nasırlı yanları sararacaktır beyaz sayfayı...
Şiire dökerken tutarsız anların baş döndüren yanını,
Boşluğunda savrulduğun sancılarına, karamsarlığı karalarsın...
Biriktirirsin tüm çığlıklarını gözlerin suya yazarken mısralarını.
Bütün çiçekler bakışlarımızla anlam bulurken, ezberleri yok sayıp özneler gizleriz beyaz sayfaya.
Yüklemsiz cümlelere ketum korkular yükleriz ve her defasında beyaz sayfaya AŞK'ı dökeriz...En sızılı yanıyla...




Bilirim.
Yarına kül olacak dileklerim
Bir ben kalacağım geriye ruhsuz
Kendine öfkelendikçe keşkelerim
Hayal kurmayı unutup
Gülüşlerin suskunluğunda yeşerecek kederim..


______Kimliği yitik sözlere__________-



Artık zulam da kalmadı saadet saatlerimin içli türküsü
Tenime başıboş değen kaval seslerinden besleniyor efkârın bin türlüsü
Yüreğimi ilikliyorum son defa gün ışığına
Kendine eşkıya gezen gözlerimden dökülüyor sureti/n
Derme çatma sözcüklerde yitirdi/n tenimdeki rengini...


Seni masallarımdan uzak tutup
Gözyaşlarımın yalınlığında öykünüp
Kuşluk vakti masallara kanmadan
Lal dilimi sarmalıyorum içli nakaratlara...


Islaklığını giyiniyorum cemrenin
Zehir zemberek her söze pusu kurup
Ateşe veriyorum...
Yakılası aşk masallarından uzak
Kentlere hapsediyorum pembe panjurlu umutları
Martı kanatlarından düşüyorken bedenim
Sessiz bir çığlık kopuyor dudaklarımdan
Zamanın gerisindeyim hala
Umutlar bir bir yaşlandıkça...


Tümseklerde biriken yanılgılarımın şahididir
Serçe ağlamaları
Koyu bir hüznün tam ortasında
İki büklüm sözcüklerin acemisi kalemim


İnledikçe her mısra
Yusuf'u gayya çukurlarında harlıyor kederim...

Artık...

İmrendiğim aşkları sükûta verip
Hecelemeyi öğrenmeliyim yeniden
Biliyorum,
Aşk tutmuş zar
Dü şeşler hayal
Hep yek çıkar ihtimal...