Adressiz Mektuplar-20
Elveda can sızım Elveda! Adımlarımdan kaçmanın telaşı, Ve incinen yüreğimin döktüğü gözyaşıyla yazıyorum bu satırları sana Bil ki giden geri gelmeyecek bir daha Farkeder mi uzak ya da yakın Mesâfesi olur mu gidilen yollların Mıhlanmış gözlerinde bir ihanet bakışını sardıysa kolların...
O yüzden ben benden geçtim bugün, Kırıldı kanatlarım kendimde değilim Sen değilim artık , senin değilim Gitmeleri susturup 'yürü git' desen bile Hangi yol götürür sızımı dindirmelere..
Sormayacağım ''neden yaptın bunu bana neden''? ''Neydi bir resmin içinde bir aşkı yok eden''? Sormayacağım üstüme çöken bu kabusa hangi söz cevap olur ki zaten...
Ah ! Dilime düşen balım, Yüzümü güldürmeyen yanım Yaşarken nefessiz kalır mı insan ? Ya da her nefeste bin defa ölür mü insan ? Uyuşur mu elleri,çekilir mi içi içinden Üstelik en dayanılmaz, en onulmaz biçimden..
Baharda ölmek çok zormuş Koparılsa da yaprakları seviyor -sevmiyor diye Papatyaların da kalbi varmış meğer ...
Sana ''beni unutma '' demeyeceğim Unut ki her nefes alışında yeniden hatırla Ve sil baştan beni an bin bir kahırla An ki; ''Son kez'' dirileyim canımın kesildiği yerden ...
29 Nisan 2014
sabah :5:45
Not: Şiir tarzın da yazılmış olmasına rağmen denemeler bölümünde ekli olmasının sebebi serinin sıralamasının bozulmaması amacıyladır ..