Ah Kadınlar

Hep çektirmişizdir onlara. Ne mi?

Önce şiirler yazıp aşık oldugumuzu,onlarsız yapamayacagımızı söylemiş sonra da, kanadı kırık kuş misali,en küçük bir tartışmada bile kapıyı göstermişizdir...

Yaptıgı temizlige de yaptıgı yemege de hep bahane bulmuşuzdur....

Haklı da olsa,saçı uzun aklı kısadır diyerek, hep haksız hep kabahatli hep suçlu hep cahil ve nice"hep"leri damgalamışızdır onlara...

Borç da alsak,borç da versek,kredi de çeksek hatta iflas da etsek en son onların haberleri olur;çünkü para işi erkek işidir ya...

Kıyaslamışızdır hep,önce annemizle."Annem güzel börek yapardı ya sen....?Kişiligini de becerisini de hatta güzelligini bile ama onun bizi kıyaslamasına müsade etmemişizdir..

Bazen arabamızı vermekte bile tereddüt etmişizdir:"Ya kaza yaparsa,çok dalgındır o."

Biz onun telefonu alır kurcalarız da onun bizim telefonumuzu kurcalamasına izin vermeyiz. "Benim, eşimden gizlim saklım yok." demekten de geri durmayız....

Telefonla olsun,çay bahcesinde olsun erkek arkadaşlarıyla konuşmasına kızar ancak onların yanında biz kız arkadaşlarımızla konuşmaktan büyük keyif alırız....

Giydigi çoraptan yaptıgı makyaja kadar herşeyine karışırız da o gömlegi giyme dese kıyameti koparırız..

"Çeneleri düşüktür,dedikoyu severler",deriz ama kahveye gittigimizde maşallahımız vardır mahallede olup bitenler hakkında...

Arkadaşımın şu sözü çok hoşuma gitti bu aralar:"Biz erkekleri dogarız,anamız egitir, okulda ögretmen egitir,askerde komutan, işimizde şefler, evlendigimizde ise eşlerimiz eğitir."

Ah şu kadınlar,alıştı size acılar...

İnsan hayalindekiyle yaşar,yanındakiyle ölürmüş..