Bazen

Yalnızlığım beni götürür kırmızı diyarların sessiz çığlığına.

Sen bana susar, renklere konuşurken Akıl almaz bir şekilde filizlenen çiçeklerim Mavi gökyüzüne küser.

Üstüne üstlük akşam olurken bir yandan kokusu gelir yeni pişmiş şiirin hecelerinin.

Bir fincan kahvede bulur hatrı Gözleri kapalıyken bile bile teslim olur dalgalarım. Sonrasını bilirsin yıkılmaz dediğin ne varsa yıkılır.

Daha sen evine varmadan ışıkları söner sokağın Dimdik duruşlarıyla kazanır simsiyah kazanların, kazancı bol olur o zaman felaket sandıklarının.

Sonra, Ne yaparsan yap kalbin birinde kalır, Ne yaparsan yap sadece bir kez kırılır kanadın.

Bazen Uçmak istediğin yöne değil tersine uçarken bile Yalnızca onu düşünür Onun için yanarsın, Yandıkça savurursun kendini rüzgara doğru Ölmeye başladığını bile bile Ölmediğini savunursun buz gibi görünen o tabuta karşı Sadece sen kalırsın geriye Bir de bırakmak istemediğin o sımsıcak sevginin avuçları..

20.10.2017