gönderilmeyen mektuplarım-1

gözlerinin her değişini kalbime gömdüm bugün her gün yaptığım gibi ve her değişin de gözlerin gözlerime içimde ki yangınlara rağmen kuru bir gülümsemeyi suretime taşıdım ki ne kadar zordu bilsen ah bir bilebilsen. kimse kalmıyordu çoğu zaman kalabalıklar içinde sadece sen ve ben oluyordum dünyada oysa sen bunun bile farkında değildin. onca sessizliğimi kalbimdeki haykırışlarımla takas ediyordum bir gülümsemenle , yalnızlığımı sensiz olacak her muhabbetin önüne geçsin diye muhafaza ediyordum inatla. adını koyamadığım duygularımı bastırıyordum mantığımın hudutlarında kimseler göremezdi sen le başlayan hayallerimi sen dahil. sana yazıyorum bütün bunları, ruh halim her zamankinden daha debresif belki yinede değişmeyen tek şey bunu okusan bile sana yazılan bu satırların farkına varamayacağındır. gönderilemeyen bu mektup vari duygu hikayelerini gözlerindeki bir ışıltıya adıyorum çünkü benim ömrüm o anda başlar ve o anda biter...