Kendime Geceyim

Kavruk bir iz tenimde bıraktığın, alıp gittin mülteci aşkını ve ben tutuşturduğumla kaldım sudaki korlarımı. Zayıf bir ihtimal bu yangından kaçmak, en baş edilmezim savruk gülüşlerin, büyük bir hevesle yüreğimi döken dudaklarım, en uzun susuşta şimdi, toprağa yatırdı yarınlarını, kendini geceye saklar.. Ürkekliği vurmadan merhabamın yüzüme, sevginin yağmur elleri dokunsun istiyorum yüreğime.. Sildim her şeyini varlığınla oluşan haritamdan, yalnızlığın tomurcukları, siz güneşe dönün yüzünüzü, soranlara rehin verip kimliğimi, döndüm içimin gün görmemiş karanlığına.. Kurtulmak istiyorum artık hoyratlıklardan, kurtulmak can evime musallat olan sevdadan, unutulmuş bir kavgadan çıkan beklenmedik sonbahar, saklayamaz bitik bir aşkı. Bitecek üşümelerim yaktığım son yangınla, gidecek ellerimin kırmızılığı, kurtuluşun son hamlesi bu çaba.. Başarırsam arınışım olacak senden kendime saklayacağım göçebe aşkımı ve yok edeceğim gözümdeki o bedensel varlığını. Son da bulsam küçük bir çatlakta, özlemime uygun yaratacağım yeni dünyamı.. Gül iliştirdim günlerin yüzüne, temizledim çürüyen beyazlarımı, kayboldu nehirlerdeki gölgem, ellerimde karanlığın kokusu, kendime geceyim ben..