Mavi Pamuk Şekerim
Sevgilim....
Bu sabah bana ufacık görünen, büyük mesajlar bırakmışsın Yumurtanın kabuğunu çatlatıp, üzerine kalp çizmişsin. Neden kırıldın bana anlayamadım. Oysa kırılan bendim, ama yine de senin gibi manidar resimler çizemedim. Arkamı da dönmedim, yine de cansın dedim. Şimdi bakışlarım kırgın sana. Hele bir de parmak uçlarımdaki hislerim yok mu ah....
Hani uykusuz gecelerimde doğan onlarca şiirim vardı ya sevgilim... Hepsi sendin, hepsi bendim ve hepsi bizdik işte...Kapında kalmış annesiz bir çocuk ezikliğinde, üzgün ve bitkin şimdi, şiirlerim ve söyleyemediklerim. Dizelerim, yarım kalmış sözlerimdeki virgüllerim, sahipsiz ve sebepsiz var oluşlarına ağlıyor, tüm kelimelerim. Ah be sevimin sahibi....Şimdi küstürdün beni sevdalığım diye yazacağım şiirlerime. Ve de yüreğimde sakladığım senli düşlerime, şikayet edeceğim seni beyaz kağıtlara....İncitti beni diyeceğim, dışarıda el ele yürüyen sevgililere.
Anlasana be sevdalığım....Sadece sen değildin ki benden giden...Yazılası aşk şiirlerim ve hatta bana getireceğin rengarenk çiçekler ve sıcacık ellerindi giden. Hani pamuk şekerini ben çok severim ya hep, pamuk gibi oluşundan mı ne ? Senin dokunuşlarına benzediğinden belki de....Belki de sevişinin yumuşaklığına benzettiğimdendir ne dersin? Ve bende, hep bir pamuk şekeriydin yüreğimde, hem de en mavi olanından
Tıpkı onun gibi bir varsın hayatımda bir de yoksun. Çünki, elime alır almaz, yüzüme gözüme bulaşıp, çabucak bitiyor mavi şekerim. Bir de...Bir de tadına doyabilsem de, varabilseydim keyfine..Biliyor musun? Sen de Tıpkı Mavi Şekerime benzedin. Bir varsın ... bir de yoksun.
Anladım tamam SUS...Fakat beni bir dinle önce....İstersen sonra yine git, fakat....Şimdi son kez gelmelisin. Çünki, her yanım sevda bulaşığı...çünki ...sen de, aynı mavi şekerim gibi, sarılırken bana tadın bulaştı tadıma.
Ah be Mavi Pamuk Şekerim.... Artık oyun bitsin, gel ...Kurtulsun yüreğim, bulaşığınla hasret kovalamaktan....
Ve artık bana mektup yazmanı istemiyorum...Kendin gel ve hep kal.
Seni Seviyorum.....Hoşçakal...