Neden Mutluyum

Ne ünlü bir futbolcuyum ne ünlü bir sanatçıyım ne politikacıyım ne zengin bir iş adamıyım ne de duayen bir yazarım,sıradan bir vatandaşım ama mutluyum,zaten mutlu olabilmek için bunları olmanıza gerek yok,mutlu olmanın bir formülü de yok.

Övünmeyi ve övmeyi sevmediğim gibi övünenleri de sevmem hangi konuda olursa olursun.

Neden mi mutluyum?

Terfi almak ya da başka amaçlarım için hiç bir patrona veya müdüre yalakalık yapmadığım için.

Yaşıtlarımla,akrabalarımla,komşularımla ve arkadaşlarımla kendimi kıyaslamadığım için.

Herkes başkalarına hükmetmeye çalışırken ben kendi iç dünyama yönelip çılgın istek ve arzularıma dizgin vurduğum için.

Bedenimi geliştirmekten ziyade zihnimi geliştirmeye odaklandığım için.

Kimseye doğrularımı dayatmadığım gibi kimsenin de doğrusunu zorla kabul etmediğim için.

Bağırmadan,kızmadan ve alınmadan tartışabilip kendimi ifade edebildiğim için.

Hayallerim elbette var fakat insanlara karşı beklentim olmadığı için.

"Bu niye böyle?"diyerek kimseyi sözlerinden ya da eylemlerinden dolayı yargılamadığım için.

Nefsime yenik düşük kimseyle yarışmadığım için.Çünkü yenilgi insanı felakete götürür.

Artık eskisi gibi kızmıyorum,kızamıyorum ne derlerse desinler boynumu büküp geçiyorum,üstesinden gelemediğim işleri oluruna bıraktığım için.

Söyledim ya mutlu olmanın bir kuralı yok,insan çay simitle de mutlu olabilir,kuru bir soğanla da.Sorunu yaratan bizler olduğumuza göre sorunu çözecek olan yine bizleriz o yüzden çareyi uzaktan aramak yerine kendimizde aramalıyız.

Sıra şimdi sizde,"neden mutlusunuz" ya da "neden mutsuzsunuz?"