Vefakâr Baba

Baba ailenin direğidir. Babasız aile eksiktir. Babasız çocuk yetimdir. Babasız eş mahsundur, hüzündür. Babasız dünya çekilmez acılı çiledir.

Babalardır hayatın en ağır yükünü omuzuna sırtlayıp, en uzun yola koyulan... Taşıdığı yükün ağırlığı ve sorumluluğunu hissedip, kaslarının en ücra yerlerinde acıyı hissederek emin adımlarla umuda yürüyen her iki kolunun altına aldığı can ailesini geleceğe götüren yiğit kişi...

Hayat şarkısının en güzel notalarını yazıp söylemiştir hayata dair ne varsa... Eş, çoluk - çocuk hanede kimler varsa... Sevgiyi paylaşmıştır; uzaktan ama derin, yakından ama candan. Hayata sığdırılan koskoca bir ömür barındırdığı hayat dolu zenginlikleriyle... Yaşadığı durumlarda duygularla mücadele etmiş çevresine yansıtmamış içinde yaşadığı fırtınayı... Şiddetli acıları... Kronikleşen baş ağrılarını...

Ayrılığın en ağırını ayrılık diyarlarında emek vererek yaşamıştır... Hasretlerin en özlemini cebindeki cüzdanında aile fotoğrafına bakarak gidermeye, hafifletmeye çalışmıştır. Her geçen şafak günlerin çetelesini tutmuştur gurbet duvarlarında... Yorgun bedenini soğuk duvara, daracık ranzaya dayadığında derin bakışlarını sabitlemiştir bir noktaya... Yaşanmışları yaşamıştır tek tek duygularda... Sigarasını en derinden çekip, solumuştur tüten dumanında...

Vuslatlardan hasretlere köprüler kurmuş mekânlardan doğup büyüdüğü diyarlara... Ocağının tüttüğü ocağa... Kalın taşlı duvarlarla örülü evlere... Meşe kokulu ahşap evlerine... Kucağında taşıdığı sevgiyi eşitçe paylaştırır eş ve çocuklarına tıpkı elma dilimi gibi 'bir sana, bir ona' fakat, en son kendine tabii kalan dilim varsa... Paylaşım mutluluğunu gördü mü değme keyfine...

Belki okuma yazmayı tam olarak bilmese de çocukları için en iyi eğitim verme mücadelesindedir her daim... Her şeyden öte asıl gayesi çocuğun adam olma mücadelesi yani ilk başta vatana hayırlı evlat yetiştirme maksadıdır gözünde... Gerisi teferruattır.

Yemeden, içmeden hep hayat mücadelesiyle yorulmuştur. Sağlığından karşılıksız feragat etmiştir çocuklarının sağlığı ve geleceği için... En zorlu yokuşları, en fırtınalı zamanları, en dar yolları başarıyla geçmiştir. Geçen zamanı hayatının ilerleyen yaşında dünkü çocukların büyüyerek adam oluşlarına, ev- bağ kurmalarında, çoluk - çocuğa karışmalarında fark etmiştir.

Mücadele verdiği kişilerin / ailesinin mutlu bir yuva kurmaları ve devam etmeleri görmek istediği son özlemdir. Kimisi gerçek olur, kimisi hayal kırıklığı... Hayatın sonbaharında ilkbaharı yaşamak olacakken, beklenmedik sözler ve davranışlara kırılır o koca yürekli Babalar... Hayat'ın her zorluğunu tuş etmiş, yere sermiş olan Baba, çocuğundan duyacağı bir kem söze durum hali perişan olur, yaşadığı ev 'El Alem' olur. Ömür verdiği hayatın geri kalanı bulaşan dert olur, yaşlanan bedenin yorgun kalbinde...

Vefakâr Baba hayat görevini yapmanın huzuruyla hayata gözlerini kapatır ama, geride kalan oğul 'Vefasız Bir Baba!' olur.