Yıldızlar
Sen yıldızları severdin , aslında her yıldız sendin ! Sana sarılırdım , bütün yıldızları kucaklardım ... Sana dokunmak bütün evreni avuçlarımın arasına almak gibi birşeydi ...
Yokluğun canımı acıtırdı , parça parça olurdu yüreğim ... Kalbimin küçük parçalarını toplamaya çalışırdım yerden ... İçimde kopan fırtınaları sayamazdım , sessizleşirdim ... Saatlerce ayakta yanlız başıma öylece , bakar dururdum seni götüren yollara ...
Kimseye farkettirmezdim savaşımı ! Yokluğunla savaşmak , görünmeyen bir düşmana karşı kılıç sallamak demekti ... Yorulurdum , dizlerim titrerdi ..! Düşerdim , kalkardım ... Ama sensiz olmayı başaramazdım
En büyük korkumdu sensiz kalmak ! Korkularıyla yüzleşebilen o cesur insanlardan olamadım ... Çünkü sensiz olmayı yediremezdim kendime ... Bir kez kabullensem , sanki o an çıkıp gideceksin gibi gelirdi yüreğimden !.. Oysa olmasan bile , yüreğimde taşırdım seni ! Orada olduğunu bilmek bana hayata tutunma gücü verirdi ..! Korkularımla yüzleştiğim anda o gücü kaybedeceğimi sanırdım ...
Gece uykularım kaçar ; Yanlızlığa lanet ederek dört duvar odayı sabaha kadar adımlardım Bakamadığım aynalar kırılır , binlerce cam parçası bedenime batardı
Sonra hayaller gelip çökerdi üzerime ... Gözlerimi kapatıp dalardım ! Sonsuz bir yeşilliğin ortasında , baharı yaşarken bulurdum seni ... Sonra hafif bir yağmur başlardı ... Her damlası sana olan aşkımdan süzülen o yağmurda ıslanmaktan inanılmaz keyif alırdık !
Bir hayalden bir hayale geçerken sabahı karşılardım .. Güneş penceremden içeri girer ve geceyi sonlandırırdı .. Yıldızlar bir sonraki geceye kadar çekilirdi gökyüzünden .. Ama içimdeki karanlığın tek ışığı sendin ..... SEN OLMADAN AYDINLANAMAZDIM ... Güneş olsa da olmasa da o gün sen olmadan yaşanacaktı çünkü !...
Ve ben yokluğunu yaşarken hiç ağlamazdım ... Sadece ;
Yıldızlar Düşerdi Gözlerimden !...
06.07.08