Deliliğe Methiye

Uzun bir insan sırası

Her şey yolunda.

İp gibi dizilmiş

Boncuk boncuk,

Biri sürü İnsancık.

Delinin biri,

Çıkmış sıradan;

En öne geçme telaşında.

Dur be kardeşim,

Alemin akıllısı sen misin?

Huniyi kaptığı gibi fırlar sıradan

En önce yapmalı,

Tüm bu sıradan hallerden vazgeçmeli

Delirmeli.

Bir torba ilaç

Ama hala bir nebze sıhhatte aç.

Sabah akşam gezer doktor doktor

Lakin bulamaz derdine ilaç.

Ama akıl bunu gerektirir

Koskoca tıp,

Ağzına vurmuş bir kilit,

Konuşma tıp.

Bir büyük makam

Önünde binlerce evrak,

Dilin lal.

Soramazsın dostum;

Nedir bu hengamenin sebebi,

Neden saatlerce beklemek,

Bir makbuz için mi?

Hayır hizmet onun adı,

Vergi üstüne vergi.

Sorma kardeşim

Aklın başında mı senin.

Dedim ya sıradan çıkan delidir,

Beklemez kimseyi,

Sorar nedir bu sıradanlığın hikmeti.

Dayadım merdiveni aya

Olsun varsın gülsün alem

Akıl körkütük durmaksa

Kimseye uğramadan, çıkarım sıradan.

(Aralık 2009)