Her Bayram 30/9/29/ KEMAL
Son düşten
Uyanalı çok olmamıştı
Karabasanlardan
Umutsuz kaçışlardan...
Henüz
Çok geçmemişti üzerinden
Kan ağlayan insanlar
Bayraklar
Yabancı yüzlere alışık olmayan şehirler
Ve gözyaşı,
Ekmek olmuş, su olmuştu
Esaret yeni yaşam şekli
El etek öpme siyaset
Secdeden başkasına ram etmeyen alınlar
Şimdi unutmuştu
Mabedini de, edebini de
Alevler memleketlerden yüreklere sıçramıştı
Dün Balkanlarda, Yemen'de eğleşenler
Şimdi sıkışmıştı bir avuca
Oda her parmağından yaralı
Kırık mihrapların altında
Oysa istenen;
Yok olup, gitsin dünyadan
Göğe uzanan minareler
Son defa
Medet umsun saladan
Bin yıllardan geldik biz
Medeniyet taşıdık geleceğe
Üç kuruşluk basma değil ki bu,
Kanla yıkanan şehit kefeni al bayrak
Güneşi ram ettiren ecdat
O gün unutmuşsa da kendini
Yeniden yeşerir her yangının ertesi
Ve gelenler var
Umutla
İnancı yüreğinde
Her günü Ağustos, her günü Eylül
Akşamı Sakarya'da
Sabahı Afyon'da karşılayanlar var
Onlar var gönüllerde
Bir avuçtan milyonlara koşanlar
Yürüyen şehitler
Ve bir adam başlarında
Keskin gözleri ufukta
Yarına bakıyor
Ve tebessüm ediyor
İnançla
Kalkın diyor,
Kalkın ve silkinin üzerinizdeki ölü toprağını
Gözleri İzmir'i görüyor uzakta
İzmir'i
Dünün incisini
Ve memleketi
Size bayram olacak günler
Bugünler
Ve yarınlarda inkılaplar diyor
Kılıç keskini
O mavi
Gökyüzü gözleriyle
Gel tarihi yargıla desem
Çiçekli memleketim
Secde eder sizlere
Kim sana/size dil uzatsa
Ey ecdad
Kemal'ler, yeniden bir olur Mehmet'lerle
Yeniden doğar güneş
Afyon tepelerinden
Ve yeniden gün olur zaman
Kan revan olsa da yürek
Hükmünüz verildi gönüllerde
Adı:
Minnet ve şükran dillerde
Ya da sonsuzluk olursunuz
Bıraktığınız istikbalde
Yattığınız yer,
Bastığımız yer değil
Hediyenize baktığımız yer
Unutulsa da
Her bayramda hatırladığımız
Asil kanın dolaştığı bedenlerden
'İzmir'i, memleketi ve cumhuriyeti görmek için yüzünü cennete dönen tüm vatanseverlere...'