Hüzünlü Sükût
Kimleri almadı,bu kara toprak
Hakk'ın emri ile, elbet olacak
Teker teker düşer, sararan yaprak
"Koy" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Kara yağız yiğit,sözünün eri
Hiç boşa akmadı,alnında teri
Cennet mekân olur,inşâllah yeri
"Hay" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Çektiği çileği,anlatıp durdu
Mıh gibi sözlerin,hakkını verdi
Gahi yumruk oldu,masaya vurdu
"Huy" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Vatana aşıktı,vatanın dostu
Zulüme karşıydı,bu yolda kastı
Öksüzü yetimi,bağrına bastı
"Tüy" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Şuara yıkıldı,gözler ağladı
Şiirler söküldü,sözler ağladı
Yolunun bekçisi,bizler ağladı
"Oy" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Kaleme kağıda,döktü içini
Bir çınar daha, etti göçünü
Yoldurdu dostlara,başta saçını
"Vay" dedik, sarıldı, beyaz kefene
Arzeni duanı,unutma sakın
Gözünü dört aç,etrafan bakın
Ölüm her faniye,yarından yakın
"Bey" dedik, sarıldı, beyaz kefene
İsyanlı Sükut'un,Mihriban'ın sahibi "Abdurrahim Karakoç" Beyfendi'ye Rabbim Rahmetini bol eylesin...Mekanı Cennet olsun...Bizlere de hüzünlü sükût kaldı.