Kimi Sevsem "sen" Olamıyor

Usta kızmasın bana ama,

Kimi sevsem sen olamıyor asla.

Her el anlamsız kalıyor elime dokunduğunda,

Hiçbir göz huzur vermiyor içine içine baktığımda,

Kimi sevsem sen olamıyor,

Evet belki her defasında senin adını haykırıyorum da,

Şunu bil; bir senin adın bu kadar yakışıyor dudaklarıma.

Kimi sevsem sen olamıyor işte,

Bir anne kadar koruyucu çoğu zaman,

Mız mız kimi zaman bir çocuk gibi,

Bazen boynu bükük bakan oyuncaklarının ardından,

Bazen dünyayı bir oyuncak gibi avuçlarının içine alan.

Başka bir anlamı var aşkın sende her zaman..

Kimi sevsem sen olamıyor ama neden?

Hep tutup elimden kaldıransın düştüğüm yerden,

Bir baş ucu kitabı gibi ne takılsa aklıma açıp baktığım.

Bazen en cesaretli halisin korkaklığımın,

Ve sen kimi zaman uğruna her şeyi yaktığım.

Kimi sevsem sen olamıyor anla,

Çünkü seni hatırlatıyorsa kapanmıyor hiçbir yara zamanla

Bazen yerçekimi kadar karşı konulmaz; ayaklarımı yere bastığımda,

Ya da havalara uçmamsın, haylaz bir çocukcasına.

Ve şimdi sensizlik duruyor ardında boş kalan avuçlarımda

Ve ben kimi sevsem sen olamıyor.

Çünkü ben kimseyi sevemiyorum senden sonra...