Nefs-i Suret

Yüreğini ikna edebilecek kadar cesaretin varsa

Bir an olsun ayrılmadım

Ayrılamadığım dediğin

Perdesi olmayan pencerenden bak

Kapındayım.

.... Bekliyorum seni.

Eylül'ü soluyan kadınım

Gelirken

Topuklarına değen kırmızı elbiseni

Beyaz ceketini

Ellerinin arasında sıkıca tuttuğun

Eylül kokulu çiçeklerini al da gel

Her zamanki gibi yavaş yavaş in merdivenleri de

Yürüyüşünün asaletini seyredeyim

..... Özledim

Gözlerine tutuklu yüreğime gelişin

Aynı yöne akan su gibi olsun

Ki!

Yeniden aşık olayım

Yeniden öpeyim yüreğini

Eski günlerde olduğu gibi

Sessizce sohbet edeyim gözlerinle

Seni bu sokakta

Bu evin kapısından çıkarken görmeyeli

Ne uzun zaman geçmiş

Farkında olmadan sensiz

Ne çok zamanı uğurlamıştım geceden sabaha

Yüreğini

Seviyorum derken

Titreyen dudaklarını

Bir de gözlerini...

Özledim kadınım senin kadar özledim..

Her gün

Her gece aynı saatlerde

Yüreğim bu sokaklardan

Bir tek senden haber getiriyordu.

Bu gecede lambası yanmadı yine

Sabaha kadar pencereden

Aynı kör noktaya bakıp durdu

Yüzü yerden kaldırmadan

Haftada bir pazara çıkıyor

Aldıklarını kimse görmesin diye

Eskiden olduğu gibi

Siyah poşetlere koyduruyor

Hiç değişmemişsin

Değişmemişsin düş yorgunum değişmemişsin

Oysa ki?

Ne çok şey değişmiş buralarda

Ne çok yabancı yüzler yerleşmiş

Sokağımın başına.

Tenin gibi

İçime çekerken

Hasret kaldığım

Toprağımın kokusu bile değişmiş.

Bakıyorum da çatıya konan

Kuşlar, o kuşlar bile

Özgürlüğe uçmayı

Özgürce uçmayı unutmuş.

Dedim ya

Benden sonra ne çok şey değişmiş...

Ne çok şey yer değiştirmiş...

Kapım diyorum kapım eskiden maviydi

O bile değişmiş.

Alnına yerleşen çizgiler

Gözlerinde ki o çocuksu sevinçler bile

Eylülün hüznünü giyinmiş

Ne çok şey değişmiş.

Eskiden ne çok severdim ellerini

Ellerim diyorum ellerim

Ellerini tutmayalı ne çok zaman geçmiş...

Baktığımda kendimi kaybettiğim

Bulmaktan korktuğum

En çok gözlerine bakmayı severdim severdin.

Yüreğimin sahibi

Senin nefes aldığın

Benim yokluğuna boğulduğum

İsmini duvarlara kazıdığım

Bu şehre uzaktan bakmak ne demek bilir misin ?

Bilir misin gecenin karanlığında

Kendi kendinle konuşmayı

Yattığım ranzamdan duvarda

Sessiz sinema seyreder gibi gözlerini seyrettiğimi

Sol yanımda ellerinin sıcaklığıyla uykuya daldığımı.

Dedim yaa

Her şeye alışmıştım

Her şeyine alışmıştım da

Şu olur olmaz

Zamansız gidişin yok muydu?

Yüreğim ölüm yatağı gibi sessiz ve karanlık oluyordu

Bir tek ona alışamamıştım..

Bizsiz geçen zamanın çetelesini tutuyorduk ya

Takvim yapraklarında

Her güne biz çizik atıyorduk ya

Her acıyı içimizde yaşarken

Mutluluğu gözlerimize resmediyorduk ya

Gel bu gece

Nefs-i Suret yapalım

Nelere ağlamışız

Nelere gülmüşüz

Görelim bakalım

Hayatımızın filmi bittiğinde

Dudaklarını ikna et cesaretini toparla

Bir öp

Seni özleyen yüreğimden

Geçsin sızılarım...

.

.

.

Ahh be kadınımm

Neden söylemedin

Neden fısıldamadın gözlerime

Giderken cam kırıklarını doldurduğunu gece olunca anladım

Nereye dönsem batıyordu....

__Şiir Kolik Seçki Kuruluna Teşekkür Ederim ..__