Veyl

Veyl!

Su gibi akan gözlerine güvenmiştim

Tamağım oldun.

Veyl! Hercaisin sen!

Zamanı durdurdu hercailiğin

Senden önce bomboş bir kuyuydu kalbim

Fırlattığın aşkın yankısı terennüm etsin isterdim

Dört mevsim! Şahikaları çatlatırcasına

Terennüm etsin kör yalnızlığımda aşkın!

Veyl! Hercaisin sen!

Kokularını bıraksın beşiğime yüreğin

İki adım atmadan yıkılmazdı gururum

Hayallerimde yürümez hasretin sel olur

Ben her gece yine, yeniden ölürüm!

Yağmura düşünce toprak, kopar kıyamet

Bahara sürgünüm!

Veyl! Hercaisin sen!