Bilir misin Duygularımı

DUYGULARIMI BİLİRMİSİN? Günlerden 20 Ocak Pazar günüydü. Gün içerisinde dostlarımla beraberdim gezdim dolaştım muhabbet ettim onlarla . Akşama doğru eve geldim annemin huzurlu sesiyle karşılandım kapıda ve valizimi düzenli bir şekilde hazırladım . Artık vakit gitme vaktiydi Ailemle birlikte Akşehir Otogarına giriş yaptık. Bekliyordum Ve Seyahat edicim otobüs Saat 21:50'de terminale girdi muavin aşağıda yolcu kalmasın diye sesleniyordu O an Arkama bir baktım Derinden Şöyle ;

Ailemden başka hiç kimseyi görmüyordu gözüm o koskoca Akşehir de ailemle kucaklaştım ögütlerimi aldım onlardan. Otobüsün basamaklarını teker, teker çıktım ve 10 numaralı koltuguma oturdum . Kafamı eğdim El salladım anneme içimden hoşça kalın kendinize çok iyi bakın ve sakın beni unutmayın dercesine sesler yükseliyordu Ama dışımda sadece jest ve mimiklerim içimdeki sesin ifadesini taşıyordu son kez el sallayarak ayrıldık Akşehir otogarından.

Akşehir'e kilometre mesafesi yakın olan Ilgında 22:05 de durdu otobüs yolcu almak için Birdenbire yanıma orta boylu alımlı , güzel bir bayan oturdu . Merhaba dedik den sonra başladık bir muhabbete Tabi önce yolculuğun vermiş olduğu heyecandan dolayı kısa cümleler kuruyorduk birbirimize O konuşuyordu ben dinliyordum Ben konuşuyordum o dinliyordu ve km'leri aştıkca kaynaşıyorduk birbirimize karşı . Tabi benim arada dil sürtüşmelerim arada komiklik katıyordu muhabbetimize. Yanımdaki bayanın gözleri ışıl ışıl paylıyordu yüzü güzel ve kalbide bir o kadar çok güzeldi beklide. Ama ona dikkatli bakmamak için gözlerimi kaçıyordum onun gözlerinden. İçim kıpır kıpır ve kalp ritmim hızlı hızlı atıyordu o bana bakarken, heyecanlanıp kelimeleri karıştırıyordum ister istemez. Gülümsüyordu bana gözlerim gülücüklerini hiç kaçırmıyordu, sanki an ve an kaydediyordum beynime gülüşlerini veya kim bilir belkidee kalbime...

Gülümsüyordu bana otobüsün ışıkları sönüktü ama ay ışıgı sadece onun yüzüne vuruyordu sanki bembeyaz bir ışık vardı gözlerinde gözlerim adeta sadece onu görüyordu ve muhabbetimiz o kadar güzeldiki biri bitmeden birini başlatıyorduk konuların . Bana uykusunun geldigini ve artık uyumak istedigini söledi , Ama bilmiyordu ki benim bazı takıntılarım vardı yanımdaki kişi kim olursa olsun bana iyi gecler demeden asla uyutmazdım sohbetimizin verdigi samimiyete dayanarak ona bana iyi geceler demesini ve daha sonra uyuyabileegini söledim fakat inatla söylemiyordu sanırsam beni biraz kısdırmak ve gıcık edercesine ugraşmak istiyordu çünkü takıntım oldugunu çoktan farketmişti . Gözlerini kapattı hafiften omzuna dokandım uyuma diye söyle ve uyu diyordum sizde benim çok takıntılı oldugumu düşünüyorsunuz degilmi ? Neyse... Bana bi türlü söylemedi ve gerçekten takıntım hafiften ona kızmama neden oldu. Bilmiyorum... Ama İlk defa birinin beni kızdırmasından bu kadar mutlu oluyordum çünkü gözlerine baktıkca heyecanlanıyordum.

Km ler ve saatler geçtikçe Merinin Silifke ilçesine yaklaşıyorduk ben yaklaştıkca içimde üzülüyordum çünkü yol hiç bitmesin istiyordum . Kendi kendime ne oluyor sana kendine gel dercesine düşünüyordum ama içimdeki çoçuk ruhum bunu düşünmeme bile izin vermiyordu. Silifkeye çok yaklaştık ben biraz daha üzülüyordum çünkü yola tek başına devam edicekti bense Silifke de inicektim onun parlayan gözlerinden ve güzel yüzü ve muhabbetinden eksik kalıcaktım. Yolun hiç bitmemesini istiyordum sürekli günlerce saatlerce sadece onunla seyehat edebilicegim hisleri bir sagımda bir solumda geziyordu. Gece yarısı oldugunda Otobüs Silifke terminaline girdi . Ayağa kalktım montumu giydim ve basmaklardan indim . Arkama döndüğümde bir baktım ki oda benimle birlikte basamaklardan indi içimdeki ses bana gitme kal sende kal diyordu ve kalbimin sesine dayanamayıp

-Gitme sende kal burada yarın mersine geçersin ,dedim Birkaç saniye düşündü aslında onunda gözleri kalmak istiyormuşcasına bakıyordu veya ben bu şekilde anlıyordum şöyle söledi ;

• Gitmem gerekiyor dedi ve gitti..

Basamakları çıktı gözlerim sürekli ona bakıyordu ve otobüs terminalden ayrıldı . O gittikden sonra içimi bir hüzün ne bilim işte anlayın yalnız hissettim kendimi. Çünkü alışmıştım onun sohbetine gülüşlerine ve güzel gözlerine .

Montumun cebinden sigaramı çıkarttım, sigarımı yaktım ve valizimi aldım elime ve perondaki banklara oturdum. Gece yarısı oldugu için servisler sabah başlıcaktı sigaramı bitirdim ve taksi duragına gittim. Taksiciye Taşucuna gidicemi söledikden sonra gözlerimi kapattım takside gözleri alımdaydı ve gülümsemleri gözümü tebessüm ederek açtım ve taksiyle evin önüne geldim . Anahtarlarımı çıkarttım kapıyı açmak için fakat anahtarlar bi türlü kapıyı açmıyordu bi an kendime heyacanladım için mi acamıyorum diye sormadımda degil hani . Kapıyı açamadım ve valizimle birlikte bir lokantaya gittim . Tesadüfen muhabbetligim olmuş bir arkadaşım o lokantada çalışıyormuş hemen geldi yanıma sıcak bir cay söledim başladık onla muhabbete arkadaşım bir şeyler anlatıyordu fakat ben onu dinlemiyordum gözlerim dalmış bir şekilde ona düşünüyordum . Onun mersine ulaşmış oldugunu düşünerek hemen telefonumu çıkartarak bir mesaj attım . Cevap geldi oysa oda otogarda tek başına gidicegi yerin servisini bekliyormuş fakat içim rahat degildi korkuyordum ya başına bir şey gelirse o gözlerden yaşlar inerse diye çok korkuyordum. Kendime kızdım bir ara Neden ! onunla birlikte gitmedim diye fakat iş işten çoktan geçmişti bana gideceği yere ulaştıgında mesaj atmasını söledim ve bekledim cevap gelmesini o anki dakikalar sanki benim için geçmiyordu kalbim hızlı hızlı atıp korku dolu gözlerle telefonuma bakıyordum sürekli . Ve mesaj geldi -Ben geldim, diye İçim ferahladı derin bi ohh çektikden sonra sogumuş cayımı yudumladım.

Muhabbet eşliginde sabahı ettim sonunda çilingirci buldum kapıyı açtırdım ve eve girdim valizleri bırakır bırakmaz doğruca yatagıma gittim çünkü hayal kurucaktım . Ellerimi başımın altına koyarak ve yüzümde tebessüm ederek gözlerimi kapattım . Gözlerini gülümsemlerini benle şakalaşmasını tertemiz kalbiyle ve o samimiyetiyle geçen sohbetimizi düşündüm düşünürken bile kalbim hızlı hızlı atıyordu çünkü bir çocugun utanırcasına yüzünün kızarması gibi kızarıyordum yüzlerimi ateş basıyordu . Uyuyamadım kalktım ve yüzümü yıkadım ne hissettigimi düşünmek bile istemiyordum yani utanıyordum kendi kendime beynimle kalbim arasında gidip gidip geliyordum .

Sonunda ne oldu merak ediyorsunuz değimli ?

Meaklandırmakdan ziyade benim siz okurlara sorum olucak.

Beynim ; Sakin ol ve artık uyumalısın diye uyarıyordu gözlerimi Kalbim ise aşık oldun sen diye kahkaha atarcasına hızlı çarpıyordu ve düşündükçe tebessüm ediyordu yüzüm .

Peki, sizce ben gerçekten âşık olmuş muydum? Bence olmuştum ama içimde bir daha hiç göremeyeceğim o bayana bütün bunları anlatamadığım için kendimden günlerce nefret ettim v yemek yemedim sohbet etmek isteyenlerin yanına dahi uğramadım Selam bile vermedim . Çünkü onu aklımda ve kalbimde unuturum diye çok korkuyordum.. Ona bütün bu duygularımı söyleseydim bana beklide çok kızardı veya bir gülümsemesiyle dünyaları bana verip çoçuk gibi sevindirdi işte ben böle sevdim o hayallerimi süsleyen bayanı.