İhtiyatsız Bir Sabah..

Tarih: 22 Temmuz 2000

ihtiyatsız bir sabahın buğulu camlara bıraktığı renksiz tabakasıyla uyandım bugün..çehremde geride kalmış acılı izlerin seyihati gezsede,direnmek ve güçlü kalmak birşeylere karşı,beni bu dünyada yaşamamı sağlıyordu..

kimileri zevk-u sefadan vazgeçmesede,onların bu davranışlarına ben ancak bir tebessümle cevap veriyordum..uykusuzluğun en doruğa ulaştığı,sevgisizliğin ucuz pazarlarda satılığa çıkarıldığı bu alemde kimilerinin yüreklerindeki yargısız infazlara dur diyebilmek için kaç sırattan geçtim ve kaç kez kan ağladı gözlerim..bendeki yangınların üstüne kor atacak kadar küstah,bir o kadar masumiyet perdesinin arkasına gizlenmiş zavallı kuklalardan kurtulmak sandığım kadar kolay değildi..sevginin adını sorduğumda cevap alamayacağım kişilerin ağızlarında tokat misillemesine dönsede gururum,onlara karşılık vermeden yükselen gönlümün ferahlığına bırakırdım kendimi..kimseden değildi kalbim,ve kimseye güvenmezdi özgüvenim..sırtımı hangi duvara dayasam arkasından hangi acıların çıkacağını tahmin edemeyip,hangisinde yürüyeceğimi bilemeyecek kadar saftım bir zamanlar..destek olanların yanlarımdaki gölgeleri birer birer kaybolurdu sevdiğimi sevgilim diye tanıttığımda..çokmu aptaldım?yoksa onlar çokmu zeki idiler?aşkın ne zaman kapımı çaldığını bile farkına varmadan,ve o rüzgara kendimi nasıl kaptırdığımı bilmeden kayboldum derinliklerde..kim bilebilirdi?kim seçebilirdi sevdiğini?bir zaman evinizin kapısı çalınıyor,son derece normal bir şekilde kapıyı açıyosunuz..ve bir bakıyosunuz!o an dona kalıyosunuz ve dünya o an sanki hiç dönmüyor,o an zaman hiç işlemiyor..kim bilebilirdiki ona bu kadar çok bağlanıp sonrada acıların ardına koşacağımı?ardındaki sevgi tomurcuklarına umut verip herdefasında ''senin gelmeni dört gözle bekleyeceğim'' diyen birini kim bilebilirdi sahte tiyatro bileti sandığını?lakin öğrenilince yüreğim sineyemi çekecekti bunu..hayır!bir zaman sonra intikam yemini etmişcesine hareket etsede biliyordu ki onun kadar acımasız ve onun kadar oyuncu olamazdı asla..yinede yemin etmişti kendine..bir zaman gelecekki karşısında dimdik durup ona haykırışlarıyla cevap verecekti..ona yaşadığı ızdırapları bi nebzede olsa tatdıracaktı..şimdi olmadı ama elbet bir gün olacak..sabırla,sükunetle bekliyorum..bekleyeceğim..