Mizah

Mizah, insan davranışlarındaki ve toplum düzenindeki aksaklıkları güldürerek gösteren, okuru eğlendirirken düşünmeye de çağıran anlatım tarzıdır.

• Türkçe karşılığı: Aynı kavram için Türkçede gülmece sözcüğü de kullanılır.
• Hicivden farkı: Hiciv hedef aldığı kişiyi küçük düşürmeye çalışır; mizah ise kusuru hoşgörüyle gösterir ve çoğu zaman kimseyi yaralamak istemez.
• Türk edebiyatında: Nasreddin Hoca fıkraları, Karagöz ve ortaoyunu geleneksel mizahın kaynaklarıdır; yeni edebiyatta Aziz Nesin ve Rıfat Ilgaz bu alanın tanınmış yazarlarıdır.

Arapça mizâh (şaka, latife) sözcüğünden.

• Gülmece: Mizahın Türkçe karşılığı; TDK kavramı bu başlık altında tanımlar.
• Hicviye: Yergi amacıyla yazılmış divan şiiri; mizahın hoşgörüsü burada yerini sert bir saldırıya bırakır.
• Karagöz: Hacivat ile Karagöz'ün atışmalarına dayanan gölge oyunu; mizahını söz oyunlarından ve yanlış anlamalardan alır.
• Grotesk: Abartıyla biçimi bozulmuş, hem gülünç hem tedirgin edici figürlere dayanan tarz; mizahın daha sert bir kolu.