Sakiname

Sakiname, şairin aralıklarla sakiye seslenip kadeh istediği bölümlerle ilerleyen ve adını bu seslenişten alan, çoğu mesnevi biçiminde yazılmış uzun manzumedir.

• Konusu: Kimi şairde içki gerçek bir eğlencenin konusudur, kimisinde ilahi aşkın sembolü; ikisinde de dünyanın geçiciliği sık işlenir.
• Örnekleri: Revânî'nin İşretnâme'si ve Riyâzî'nin Sâkînâme'si Türk edebiyatında türün tanınmış örnekleridir.

Arapça sâkî (içki sunan) ile Farsça nâme (kitap, yazı) sözcüklerinden kurulmuş Farsça birleşik ad.

• Saki: Sakinamede şairin aralıklarla seslendiği kişi; meclisin kadeh sunucusu.
• Mesnevi: Uzun anlatılara elverişli olduğu için sakinamelerin çoğunun yazıldığı divan nazım şekli.
• Bezm: Sakinamede betimlenen toplantı; şiirlerdeki şarap ve sohbetin geçtiği yer.
• Nâme: Eser adlarına eklenerek kitap anlamı veren Farsça sözcük; sakinamenin ikinci parçası.