Adressiz Mektuplar - 5

Bugün kalbim çok dağınık ... Bende ... Yerimden kalkasım yok aynaya bakasım yok. Çünkü sen yoksun, sen yok. Bugün kalbim çok dağınık ... Toplamam için kendimi sevdiğim üç harfin yanına sokulmam yeterdi.

SEN ... Evet sen ; Gözyaşımla yıkanan düşüm, gülüşüm gerçeğe dönüşüm. Bir Aralık ayında saçlarıma düşen kar Ben ise parmakları üşüyen bir çift el Bu yüzden tutamadım ellerinden belki de sende üşürsün diye... Ama yine de seni yüreğimden geldiği gibi sevdim. Uyudum uyandım, uyuyamadım uykusuz gecelerde sabahladım gözlerimin karasına çaktım geceleri, yoruldum dinlendim yine sevdim ...

Uzakları döktüm kirpiklerimden ve sensizliği yendim. Ruhumun yandığı, canımın buz kestiği yerden... Hiç gelmesen de... Benden gittikçe yine bana geldin...

Söylesene Gitmek midir kalmak mı dır zor olan? Gidenin ardından baktın ise eğer cevabın hazırdır inan Kaldım ...

Ardından baka kaldım, kalmadığın yerde kaldım. Acımı gittiğin yollar taşıdı sırtında. Eşkıya yaşlar ıslattı ömrümü, hayatın kahpe yüzlü kapısında. Yolların bittiği yerde, yolların bana çıkmadığı yerde kaldım...

Hep bir adım arkaya düştü adımlarım yetişemedim en çokta sana geç kaldım. Yine de hep sende kaldım. Senden başka kimseye içimde yer bırakmadım. Hayat çok kişilik olsa da kalp tek kişilikmiş anladım Unutmak istemedim seni, unutursam ellerim üşür, gözlerim üşür, yüreğim buza dönüşür sandım, mektuplara bıraktım gözyaşlarımı, hasretimi cümlelerde yaktım... Her kelimeye seni kattım. Sana saklandım her mısrada... Bulacak olursan eğer ince uçlu bir kalem altını çizecek adının, yine sana seni yazıyor olacağım bir başka mektupta.

''Bu aşk seni çok sevdi'' diye başlayan bir başlıkla...

10 Aralık 2013