Aforizmalar / Karalamalar - III

Seni unutmak,
Saçma bir bahaneyle ayrılığın kolayına kaçmaktı...
Ben zoru senin kadar çok sevemem ama seni asla unutmadım...

Neye yenildiğimi hiç bilemedim sen gidince...
Sana olan güvenime mi yoksa kimseye güvenmemen gerektiğini başından beri bilmeme mi?
Sen gitmeye karar vererek ayrılığı seçmiş olabilirsin şimdi ama ben yenilmeyi en başta seçmiştim...

Gelecek bile geçmişte kalır bazen.
Kurulan hayaller, verilen sözler, edilen yeminler gibi, gelecek de geçmişte kalır bazen...

O küçücük kalbine beni nasıl sığdırdın bilmiyorum ama;
Ben içerde çok rahatım,
Hiç sıkılmadım...

Yaşadığını bilmek bile güzel, bu bile yetiyor aslında bana...
Bu duygumu nasıl dile getirsem;
Yaşadığın için çok teşekkür ederim sana, çok mutlu ediyorsun beni yaşayarak... çok yaşa...

Seni kazanmak için hile de yapabilirdim ben...
Yapmadıysam bil ki;
Helalini istediğimden...

Birinin sende açtığı boşluğu zamanla dolduramazsan,
Bir gün düşmeye başlarsın o boşluğa;
Hiç durmadan...

Hamile bir kadının yapacağı her şeyde karnındakini de düşünmesi gibi ya da aynı bedende iki can taşımak gibi bir his işte;
Seninle yaşamak...

Hâlâ bana bir "melek" olmadığını söylüyorsun...
Hadi diyelim kanatların gözükmüyor,
Peki yaptıkların ne olacak?
Hayatıma gelişin, hep yanımda olman,
Beni çok çok sevip, her şeyden korumaya çalışman...

Bazen sevdiğimize ona olan tüm sevgimizi somut bir şekilde gösterebilmek isteriz...
Hiç sığacak mı yer yüzüne diye düşünmeyiz ama, düşünemeyiz...

Hüznüm çok, mutluluğum az olsa da... Sen mutluluğu hatırlatıp, hüznü unutturuyorsun bana.
İşte bu yüzden;
"Seninle hep mutluyum" ben...

50 kilocuk bir kızı seviyorum, böyle küçücük, ufacık, kuş gibi bir şey...
Kuş gibi bir şey dedim ya, uçup gitmesinden, yani kaybetmekten korkuyorum...

Aynaya baktığımda, "aynanın yerinde olmak isterdim" diyorsun...
Oysa ben sana karıştım, bu yüzden "seni görüyorum aynaya bakınca..."
Bilmiyor musun?

"Sen bir ömür bıkmayacak mısın benden?" diye sordu.
"Daha ahiret hakkımı da kullanmayı düşünüyorum ben..." dedim...

Artık sevgiliyiz ya seninle, artık senden bahsederken "aşkım" diyeceğim ben herkese...
Adın kadar güzel değil hiçbir kelime, biliyorum ama idare ediver aşkım...

Sayamadım,
Ya da saymasını bilemedim...
Kaç kez gittin?
Kaç parçaya bölündüm?
Neden hepsini sen aldın
Ve bana hiçbir şey bırakmadın?

"Ayrılık" kolay kolay yazılmıyor...
Aşkı heyecanla yazan bu parmaklar, ayrılığa gelince kalem tutmayı bile beceremiyor...

İçimdeki boşluk yüzünden,
Kağıdı da boş bırakmak istemiyorum ben...

Havalar soğudu...
Benden başka biri değil de, bir ya da birkaç ceket sarılabilir sana, üşümediğin sürece kıskanmam...

Aklımdan bir an bile çıkmıyorsun,
Kapısı da yok gerçi...
Nasıl çıkacaksın?