Benden Vazgeçme
Kış aylarında soğuk parklarda uyuttun sen beni .Sokak lambasının bal renkli ışığı bile ısıtmaya yetmedi yüreğimi . Islanmayı sevdiğin yağmurlarda sırılsıklam oldum , ama sen yoktun . Ardından çıkarıp hayallerimi gök kuşağına astım . Sonra kurumak için güneşe sarıldım . Bil bakalım kuruttu mu o ateş beni .Hayrı , halen sırılsıklamım sana . Halen deli divane . Şimdi yaz ayında aynı parkda , aynı bankta . Buz kesen yüreğim hala çözülmedi . Karşımda duran çiçekler hayallerimi teselli edemedi . Kulağıma gelen çocuk sesleri masumiyeti hatırlatmaya yetmedi . Duyduğum bu su sesi huzur vermiyor artık . Ve sen sokak lambasının bal renkli ışığı , yüzüme vurup durmaktan vazgeç ! Senin anlayacağın kezzap döktüm hayallerimin üstüne .Paramparça ettim hayalinin camlarını . Köşe bucak kaçıyorum senden . Sen de kirpiklerimde sabahlamaktan vazgeç ! Bir uçuruma sürükledi beni dolu dolu yalnızlığın . Ruhumu aşağı ittin o uçurumdan . Sen ruhumun katili , hala güzel gülebiliyor musun ? Sen kirpiklerimi ağırlaştıran , halen rahat uyuyabiliyor musun ? Sen gözlerimi vuslata boğan , hala gelecekten umutlu musun ? Mutlu ol lütfen . Gülümse . Rahat uyu yatağında . Ve sen , umudunu kaybetme .. İçindeysem şayet ; benden vazgeçme ..