Bir Rüyayı Sevmek 2(Hikaye Devam Ediyor)
Ve yeniden dışarıda olmak bu duygu anlatılmayacak kadar zor ve güzel.Kendini özgür hissetmek işte hayat yeniden yaşadığımı düşünmeye başladım ki hayat bana bu kadar çok oyun oynamışken.Gözlerim etrafta geziniyordu babamı arıyordum beni alacaktı,hemşire hanım yanıma yaklaştı ve Buğra bey babanız aradı işi olduğu için gelemeyecekmiş eve kendiniz gitmeliymişsiniz yedek anahtarın her zamanki yerinde olacağını söyledi ve özür dilediğini iletmemide. Bu eve girmek istemiyordum bu ev bana yalnızlık ifade ediyordu istemiyordum bu evi sevmiyordum ama başka çaremde yoktu.Öğretmenlerim babama okuluma kaldığım yerden 2.sınıf 2.dönemden devam edebileceğimi söylemişlerdi.Çantamı yatağıma koydum içinden elbiselerimi çıkardım ve dolabıma yerleştirmeye başladım,elimi çantama attığımda günlüğümü buldum doktor günlük yazmamı istemişti neden istediğini ilk başlarda anlamamıştım ama günlük olayların dışında başka bir olayım olup olmadığını öğrenmem için yapmıştı.Günlüğü açtım herkesden hemşirelerden doktorlardan hasta bakıcılarından sakladığım şeyi çıkardım içinden,Melek diye hayal ettiğim kızın kara kalem ile çizdiğim resmini.Sonra arkama döndüm Babam haklıymış resimlerin hepsi boş hepsi.Kendi ellerimle indirmemi istemişti galiba her şeyi anlamamı istemişti.Tek tek söktüm boş resimleri.Artık hayatın ne kadar acımasız olabileceğini hep ceplerimdeki haplarla hatırlayacaktım buna eminim. 2 Gün sonra?? Okulun yolunu unutmamışım bu yıl hava daha da soğuk mont giymeye erken başladım.Sınıfıma girmeme müdür yardımcı oldu herkes yabancıydı çünkü bütün sınıf arkadaşlarım bir üst sınıfa geçmişlerdi.En arka sol taraf boştu tek başıma oturabileceğim bir yerdi ve kimse haplarımı içerken görmeyeceklerdi.Hoca derse girdi ve yeniden başladı aynı maraton maratonun uzunluğu ise benim gibi hayatı tam anlamıyla tanıyan birine çok uzun gözükmüyordu. 2 ay dışarı çıkalı 2 ay oldu hiçbir halüsinasyon yok.Hiç bir günlük hayat dışındaki bir olay yok.Dışarıda kar yağıyor en sevdiğim şey denemez ama çok güzel yağıyor herkes dışarıda teneffüs yapıyor.Düşündüm geçen sene bir alt katta yine dışarıyı izliyordum ve yine kar yağıyordu kar yağmasını izlemiyordum ama hayali aşkımı beynimin bana oyunu olan aşkımı izliyordum öyle sessiz sakince karın altında yürüyüşünü izlerdim ve hayranlık duyardım o günleri değil hayalden de olsa tek aşkımı izlemeyi özledim.Bilmiyorum karşıma böyle bir aşk çıkar mı bir gün ?? 5 dakika sonra??. Herkes içeri girmişti hocanın gelmesi an meselesiydi dışarıda kar yağıyor muydu acaba?Cama doğru yanaştım.Hayır olamaz yinemi olamaz bitmişti bu rüyalar artık imkanı yoktu ilaçlarımı almalıyım.Gördüğüm şey Melek'ti yanında biri vardı ve bir arabadan inmişti oydu emindim oydu ama artık hayal yok ilaçlarımı içmeliyim.Kapıdan çıktım ve hoca karşıdan geliyordu. -Ders başladı hemen içeri. -İlaçlarımı almam lazım hocam durumum kotu hemen geleceğim. -Peki geç kalma geç kalırsan yok yazarım. -Tamam hocam. Yok yazılmak umrumdamı sanıyordu bu adam.Kantin en alt kattaydı,indim bir su aldım duvara sırtımı dayadım ve sakince yere çömeldim elimi cebime attım ilaçlarımı aldım ellerim titriyordu ilaç kutumun kapağını açtığımda birkaç tanesi elimin titremesi nedeniyle yere düştü.İlaçlarımı içtim ve rahatlamaya başladım.10 dakikadan fazla olmuştu galiba sınıfa gitmek için ayağa kalktım.Merdivenleri ağır ağır çıkıyordum.Sınıfımın olduğu kata çıktım sola döndüm ve koridorun sonuna doğru yürümeye başladım kafamı hafifçe kaldırdığımda ilaçların etki etmediğini gördüm o adam ordaydı Melek ile arabadan inen adam ordaydı benim sınıfımın olduğu hizadan yürüyordu olamaz bu dedim. 30 saniye sonra?.. Tak.Tak.Tak -Gir. Kapıyı açtım ve içeri girdim. -Geç kaldın ama hasta olduğun için seni yok yazmadım. -Teşekkür ederim hocam -Senide yeni sınıf arkadaşınla tanıştırıyım. -Yeni sınıf arkadaşımı? -Evet ismi İrem ve ayriyetten yeni sıra arkadaşın. Hafifçe sırama doğru döndüm ve kanım dondu oydu Melek'ti o Melek olduğuna yemin edebilirdi.Eğer bu gerçek değilse herkesmi rüya görmeye başlamıştı?
Hikaye heyecan kazanmaya başladı.
Devam edecek.