Bu İşlerin Sonu Nereye Varacak

Basın özgürlüğü hakkında ne düşünüyorsun?
- Hiç bi’şey, ben gazeteci değilim,
Kadın hakları hakkında peki?
- Bilmem ben kadın mıyım?
Irkçılıkla ilgili?
- Ben siyah mıyım, nereden bileyim!
Küresel ısınma filan?
- Sular altında kalacak olanlar düşünsün!
İşçi hakları?
- Kendimi işçi gibi hissetmedim, o yüzden bilmem
Yaşanan hukuk durumları için ne düşünüyorsun?
- Bana ne, ben avukat mıyım?
Peki, hayvan hakları?
- Hayvan hakları derken?
Havai fişek fabrikası patlamış duydun mu?
- He evet görünmez kaza işte
Peki orada askerler şehit olmuş duydun mu?
- Vatan sağ olsun!
Dedesi torununa tecavüz etmiş!
- Ne bileyim bana ne!
İşsizlik hakkında ne diyorsun?
- Bana ne benim işim var!
Kadın cinayetleri için bir düşüncen var mı?
- Kadın değil mi, hak etmiştir, bana ne!
Ekonomi kötü diyorlar?
- Yok, canım ben gül gibi geçinip gidiyorum!
Çocukların okuyor mu?
- Hepisi okuyorlar, kızlar hariç!
Onlar neden okula gitmiyorlar?
- Okuyup n’apacaklar veririz kocaya giderler!
İnsan hakları hakkında ne düşünüyorsun?
- İnsan hakları derken?

Boş ver saçma sapan sorular işte, kendini insan olarak hissetmemen için o kadar çok nedenin var ki!

Kişilerin bana neciliği, vurdum duymazlığı ve aymazlığı geldiğimiz noktanın ne kadar içler acısı bir yer olduğunun göstergesi olsa gerek!
Yukarıda kaleme aldığım sohbetin çizimi de var sevgili Behiç Ak tarafından çizilmiş ben de sizlere yazı olarak aktardım merak edenler @behicak adresinden ulaşabilirler, elbette merak eden olursa!

Ülkede sadece yukarıdaki sorulara değil belki binlerce soru sorulmuş olsa, dokuz yüz doksan sekizi bu şekilde yanıtlanabilir, bir çok insan tarafından!

Bana dokunmaya yılan bin yaşasın, demiş birileri ya, hah işte tam bu günler için söylenmiş bir söz olarak tarihe yazılmıştır!

Film kopmuş, makara boşa dönüyor ve öyle bir duruma gelinmiş ki ne yapsan, ne söylesen, ne yazsan olmuyor!

Uyuz ve uyuntu bir topluma koşar adımlarla ilerliyoruz, buna belki ben de dâhilim!

Peki, nereye kadar devam edecek bu böyle?

Nasıl ıslah edilecek bu yozlaşma? Ne yapılırsa düzelir kişiler ve daha duyarlı olurlar hem toplumsal olaylara, hem kişisel olaylara?

Daha kaç can yitirilecek, kaç ocak sönecek mesela, kaç anne ağlayacak, kaç baba gizlice ağlayacak gözlerini saklayacak?

Kaç baba evlatsızlığa tahammül edecek?

Daha kaç insanın canı yanacak?

Bu işlerin sonu nereye varacak?